Bu âleme niçin geldin, görevin ne senin?
Yaratan ne istiyor, haberin var mı senin?
Basîretin aç da bak, batağa gidiyorsun!
Hakk’ın nîmetlerine neden şükretmiyorsun?
Yaşın başın almışsın, kıbleni bulamadın.
Nefsin için koşarsın, Hak için ağlamadın.
Renge, şekle aldandın, ma’nâyı bulamadın.
At denileni atıp, Hak olanı almadın.
Her nefes sana hayat bahşedenden korkmadın
Ne olduğun bilirsin, kendinden utanmadın.
Kötülükten geçerek, Hak dostunu seçmedin.
Her şeyi bildin amma, kendi nefsin bilmedin.
Okur da anlamazsın, sana denir duymazsın.
Kulak sağır, göz görmez, kendini ne sanırsın?
Hak cemâlin görmedin, sohbetini duymadın.
Nevm-i gaflete düştün, çağırdık uyanmadın.
Hayâl peşine koştun, dur denildi durmadın.
Vakit, saat doluyor, sen hâlâ ayılmadın.
Çalınır bir gün kapın, arşa çıkar feryâdın.
Kimseden olmaz fayda, şayet yoksa imanın.
İmânın kâmil olsun, Mevlâm sizi korusun.
SABRİ,başka ne desin, sevsin Mevlâ’yı sevsin
Hakk’a lâyık kul olsun, gönlü îmânla dolsun.
Ulu Mevlâ cümleye selâmet ihsân etsin.
13.3.1982